Sırrı Süreyya Önder meclisteki ilk konuşmasında askerliğin zorunlu olduğu bir ülkede şehitlikten bahsedilemeyeceğini söylemişti. Bugün okuduğum iki haber Sırrı Abi'nin konuşmasını hatırlattı bana. İkinci haber ilkine cevap gibiydi. 48. Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivali Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması’nda ödül arayan "Yürüyüş"ün gala gösteriminde Yüksekova'da öğretmenlik yaptığını söyleyen bir ablamız "Biz Kürt ve Türk kardeşler kol kola el eleyiz. Biz kopmayız" dedikten sonra filmdeki karakter Halilo’nun bir askeri tokatlaması sahnesini hatırlatarak, "Bir askeri, deli birisine tokatlattınız. Salondakiler de alkışladı. Nasıl alkışladılar şaştım. 2011-2012 yıllarında benim ülkem çınar gibi ayakta duracak" diye seslenmiş. Bu haberi okuduktan sonra aklıma filmde bir subayın bir eri tokatlama sahnesi olsaydı bu öğretmen abla aynı hissiyatı duyacakmıydı acaba diye bir soru takıldı? Ya da bu öğretmen abla bu ikinci haberi okusaydı ne hissederdi? Kuzey Kıbrıs'da askerliğini yapmakta olan asker Uğur Kantar "DİSCO"da gördüğü işkenceler sonucu hayatını kaybetmiş. Ne kadar basit ve soğuk bir cümle. Yukarıdaki fotoğrafta solda duran Uğur. Aklıma askerdeyken duyduğum, bizzat şahit olduğum neler neler geldi. Yazmayacağım. Yorum da yapmayacağım.
Ama düşünülmesi gereken başka birşey var. Bu ülkede bence mazlum Kürt halkından daha mazlum, ırkçılaştırılan, muhafazakarlaştırılan, körleştirilen bir Türk halkı var. Milliyetçi duyguları bu kadar körüklenmiş, hergün ırkçı, şoven propaganda yapan bir medyayla kuşatılmış bir halk, şovenizmin kucağında insanlığını yitiriyorsa, benim değerlerime göre, o ezilen, baskılanan diğer halktan daha mazlum durumdadır.
1. Haber linki için;
http://gundem.milliyet.com.tr/-turk-askerine-tokat-gerginligi/gundem/gundemdetay/13.10.2011/1450564/default.htm
2. Haber linki için;
http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetayV3&ArticleID=1066310&Date=14.10.2011&CategoryID=77
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder